Dzi\u015b kilka s\u0142\u00f3w o duchowej walce i wzrastaniu. Mo\u017ce komu\u015b si\u0119 przyda…<\/p>\n
Gdy jeste\u015bmy dzie\u0107mi, chcemy mie\u0107 wszystko. W cz\u0142owieku jest pragnienie niesko\u0144czono\u015bci i wewn\u0119trzny bunt wobec ogranicze\u0144. Im m\u0142odsi jeste\u015bmy, tym wi\u0119ksza niezgoda na te ograniczenia, ale te\u017c przekonanie, \u017ce wszystkie s\u0105 do pokonania. My\u015bl\u0119, \u017ce to wpisane w nas pragnienie niesko\u0144czono\u015bci i przekraczania granic i barier, a tak\u017ce t\u0119sknota za wszystkim, to Bo\u017cy pierwiastek w nas. On jest przecie\u017c nieograniczony niczym. Jest w Nim wszystko, poza z\u0142em. A z\u0142o nie jest czym\u015b, ale brakiem dobra. Nie istnieje samo w sobie, ale zawsze w opozycji do dobra. Diabe\u0142 nie stworzy\u0142 niczego, on tylko na\u015bladuje Boga, odwraca dzie\u0142a stworzone, przeinacza, przekr\u0119ca. Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 jest tylko w Bogu. Tylko On powo\u0142uje do istnienia co\u015b.\u00a0Przed grzechem pierworodnym to wszystko by\u0142o w nas pi\u0119knie pouk\u0142adane. Wielu brak\u00f3w zapewne nie odczuwali\u015bmy. Ale nie o tym tutaj.<\/p>\n
Nadchodzi moment, w kt\u00f3rym zauwa\u017camy, \u017ce s\u0105 takie cechy, czy rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3rych po prostu nigdy nie osi\u0105gniemy i nigdy nie zrealizujemy. Ogranicza nas w spos\u00f3b fundamentalny czas i przestrze\u0144, nie pozwalaj\u0105ce na przebywanie w kilku miejscach czy w kilku epokach jednocze\u015bnie. Ogranicza nas nasz kod genetyczny i ca\u0142a plejada cech. Po pocz\u0105tkowym buncie, w ko\u0144cu akceptujemy t\u0119 sytuacj\u0119. Czynimy krok ku dojrza\u0142o\u015bci.<\/p>\n
W \u017cyciu duchowym, w walce duchowej jest podobnie. Psychologia m\u00f3wi, \u017ce b\u0142\u0119dem jest odnoszenie si\u0119 do siebie ze z\u0142o\u015bci\u0105, z nienawi\u015bci\u0105, czy te\u017c wypieranie jakichkolwiek cz\u0119\u015bci swojej osobowo\u015bci. To prawda. To wielka prawda tak\u017ce w \u017cyciu duchowym! Jak to, by\u0107 mo\u017ce kto\u015b zapyta? Przecie\u017c Jezus m\u00f3wi\u0142 o zapieraniu si\u0119 siebie, przecie\u017c tyle w chrze\u015bcija\u0144stwie mowy o ascezie… Tak, ale to jest ostatni etap. Nie mo\u017cna zaczyna\u0107 duchowej drogi od ko\u0144ca. „Przecie\u017c nigdy nikt nie odnosi\u0142 si\u0119 z nienawi\u015bci\u0105 do w\u0142asnego cia\u0142a, lecz [ka\u017cdy] je \u017cywi i piel\u0119gnuje” (Ef 5, 29). Ot\u00f3\u017c to! I to jest punkt startu. Maksyma wypisana na frontonie \u015bwi\u0105tyni Apollina w Delfach g\u0142osi: „Poznaj samego siebie”. To tu zaczyna si\u0119 wszelka droga duchowa.<\/p>\n
Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego m\u00f3wi wyra\u017anie w odniesieniu do cnoty czysto\u015bci, ale z powodzeniem mo\u017cna odnie\u015b\u0107 t\u0119 nauk\u0119 tak\u017ce do innych cn\u00f3t: „W dziedzinie czysto\u015bci znane s\u0105 prawa wzrostu, kt\u00f3ry dokonuje si\u0119 etapami naznaczonymi niedoskona\u0142o\u015bci\u0105 i do\u015b\u0107 cz\u0119sto grzechem. „Cz\u0142owiek cnotliwy i czysty formuje si\u0119 dzie\u0144 po dniu, podejmuj\u0105c liczne i dobrowolne decyzje; dlatego poznaje, mi\u0142uje i czyni dobro moralne odpowiednio do etap\u00f3w swojego rozwoju” (Jan Pawe\u0142 II, adhort. apost. Familiaris consortio, 34)”. (KKK, 2343) Jak\u017ce b\u0142ogos\u0142awieni s\u0105 ci kap\u0142ani, kt\u00f3rzy to rozumiej\u0105! Kt\u00f3rzy niestrudzenie pomagaj\u0105 powstawa\u0107 tym, kt\u00f3rzy upadaj\u0105. I nie pozwalaj\u0105 si\u0119 im zniech\u0119ci\u0107 w drodze. B\u00f3g nie m\u0119czy si\u0119 przebaczaniem, ale my mo\u017cemy si\u0119 zm\u0119czy\u0107 proszeniem Go o przebaczenie, jak m\u00f3wi\u0142 papie\u017c Franciszek. Czy\u017c Ten, Kt\u00f3ry powiedzia\u0142, \u017ce mamy przebaczy\u0107 bratu nawet 77 razy na dzie\u0144, mo\u017ce nie przebaczy\u0107 nam, kiedy Go o to szczerze prosimy i szczerze pragniemy si\u0119 nawr\u00f3ci\u0107, a nie nadu\u017cywa\u0107 Jego mi\u0142osierdzia?<\/p>\n
Jak po\u0142\u0105czy\u0107 cierpliw\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do siebie, poznawanie swojej n\u0119dzy i walk\u0119 duchow\u0105? My\u015bl\u0119, \u017ce w 3 punktach:<\/p>\n
Punkt pierwszy \u0142\u0105czy si\u0119 z drugim. To nie negacja i m\u00f3wienie sobie „nie”, „nie wolno”, albo inne tego typu sposoby, s\u0105 pomocne. Raczej generuj\u0105 one zniech\u0119cenie lub napi\u0119cie nerwowe. To czego potrzebujemy, to przyjrzenie si\u0119 sobie. W ca\u0142kowitej szczero\u015bci. Uznanie tego, co jest moim g\u0142odem, pragnieniem, t\u0119sknot\u0105. Wej\u015bcie w to uczucie. Podobne do chwili konfrontacji z w\u0142asnymi ograniczeniami w sferze fizycznej, intelektualnej, z ograniczeniem przez czas, miejsce i okoliczno\u015bci, kt\u00f3re uniemo\u017cliwaj\u0105 realizacj\u0119 pragnienia lub marzenia. To boli. Niekiedy b\u00f3l ten pr\u00f3bujemy leczy\u0107 przez dora\u017ane odreagowanie, przez krzyk, agresj\u0119, taki czy inny grzech, kt\u00f3ry ma stanowi\u0107 zast\u0119pnik, rzekomo zaspokajaj\u0105cy nasz g\u0142\u00f3d. To ten etap poznawania siebie i drogi cz\u0119sto naznaczonej grzechami. Ale kiedy ju\u017c si\u0119gamy dna swojego b\u00f3lu, przychodzi moment wyci\u0105gni\u0119cia r\u0105k ku Bogu i uznania, \u017ce tu i teraz, nie mog\u0119 zaspokoi\u0107 swojego g\u0142odu. \u017be to, co otrzymuj\u0119, nie jest tak naprawd\u0119 tym, czego pragn\u0119. \u017be spo\u017cywanie z owoc\u00f3w drzewa poznania dobra i z\u0142a, nie nasyca i nie daje tego, co obiecuje, cho\u0107 te owoce s\u0105 dla mnie atrakcyjne. Nie b\u0119d\u0119 negowa\u0107 tego, \u017ce jest we mnie g\u0142\u00f3d i \u017ce mnie one poci\u0105gaj\u0105. Wyparcie tego faktu, nie rozwi\u0105\u017ce mojego problemu. Spowoduje raczej, \u017ce b\u0119d\u0119 w l\u0119ku ca\u0142y czas my\u015ble\u0107 o drzewie, co w pod\u015bwiadomo\u015bci tylko zwi\u0119kszy koncentracj\u0119 uwagi na jego owocach. Zrobi\u0119 wi\u0119c, co innego. Krzycz\u0105c do Boga o swoich pragnieniach, wyci\u0105gn\u0119 ku Niemu puste d\u0142onie. I wtedy staj\u0119 si\u0119 anawim – Biblijnym ubogim. Kt\u00f3ry wszystko mo\u017ce otrzyma\u0107 tylko od Niego, kt\u00f3ry nie ma nic. Nie ma nic, bo brakuje mu tak wielu cn\u00f3t. Nie ma nic, bo nie jest w stanie zas\u0142u\u017cy\u0107 na zbawienie, potrzebuje Zbawiciela. Nie ma nic, bo g\u0142\u00f3d, kt\u00f3ry ma, mo\u017ce zaspokoi\u0107 tylko B\u00f3g. Tylko On kt\u00f3rego\u015b dnia mo\u017ce zaprosi\u0107 Go do sto\u0142u i nakarmi\u0107 tym, czego naprawd\u0119 pragnie.<\/p>\n
Przyj\u0119cie, zaakceptowanie braku, jest mostem mi\u0119dzy dzieci\u0144stwem a doros\u0142o\u015bci\u0105. Wiele naszych g\u0142od\u00f3w B\u00f3g zaspokoi w swoim czasie. Cz\u0119\u015b\u0107 z nich by\u0107 mo\u017ce nie zostanie zaspokojona nigdy. Ani w tym \u015bwiecie, ani w przysz\u0142ym. Ale jak to? C\u00f3\u017c, i tak mo\u017ce by\u0107. Rzeczywisto\u015b\u0107 nieba, to rzeczywisto\u015b\u0107, w kt\u00f3rej na przyk\u0142ad nie b\u0119dzie mo\u017cna zawiera\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144stwa, czy wychowywa\u0107 dzieci. To dla niekt\u00f3rych os\u00f3b mo\u017ce stanowi\u0107 siln\u0105 pokus\u0119, aby zaspokaja\u0107 g\u0142\u00f3d ludzkiej mi\u0142o\u015bci w spos\u00f3b niezgodny z planem Bo\u017cym. Jak przyj\u0105\u0107 taki brak? Co zrobi\u0107, je\u017celi nie mamy do czynienia z odroczeniem gratyfikacji, ale z konieczno\u015bci\u0105 zgody na jej zupe\u0142ny brak? W wi\u0119kszo\u015bci wypadk\u00f3w, ten problem po pierwsze nie b\u0119dzie nas dotyczy\u0107. Obracamy si\u0119 w kontek\u015bcie odroczenia a nie braku. Niekt\u00f3re osoby jednak do\u015bwiadcz\u0105 ca\u0142kowitego braku. Co w\u00f3wczas? Jak sobie z tym poradzi\u0107? Jak przyj\u0105\u0107 taki brak dojrzale? Jak nie ulec sugestiom diab\u0142a, \u017ce B\u00f3g co\u015b nam zabiera?<\/p>\n
Pami\u0119tacie mo\u017ce rurki z owocowym proszkiem? Przysmak szkolnych sklepik\u00f3w. I dzi\u015b na jego wspomnienie, mo\u017cemy si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0107, czy zat\u0119skni\u0107. Ale czy naprawd\u0119 ich brak, to co\u015b, co nie pozwala nam na bycie szcz\u0119\u015bliwymi? Oczywi\u015bcie, \u017ce nie! Kiedy mieli\u015bmy 7, czy 10 lat, mo\u017ce tak my\u015bleli\u015bmy. Ba, czuli\u015bmy to realnie! Ale dzi\u015b wiemy, \u017ce tamten s\u0142odko-kwa\u015bny smak, ma si\u0119 nijak do dziesi\u0105tk\u00f3w innych mi\u0142ych rzeczy, kt\u00f3re mo\u017cemy do\u015bwiadcza\u0107 i nie jest synonimem szcz\u0119\u015bcia. Pami\u0119tacie moment, kiedy Wasz ukochany pluszak si\u0119 podar\u0142 i musia\u0142 wyl\u0105dowa\u0107 w koszu na \u015bmieci? P\u0142acz, bezsenna noc, osowia\u0142a mina przez tydzie\u0144. Nasz dzieci\u0119cy \u015bwiat rozpad\u0142 si\u0119 na kawa\u0142ki. Czy dzi\u015b potrzebujemy pluszaka? U\u015bmiech pojawia si\u0119 pewnie na Waszej twarzy. Tak te\u017c b\u0119dzie i po tamtej stronie… To, co tu na ziemi realnie odczuwamy jako tragedi\u0119 i brak, tam mo\u017ce w niczym nie zak\u0142\u00f3ca\u0107 naszego szcz\u0119\u015bcia. A ka\u017cde ludzkie szcz\u0119\u015bcie wyblaknie w spotkaniu z Tym, Kt\u00f3ry Jest… I Jego nie warto straci\u0107 za cokolwiek innego, nawet atrakcyjnego w zamian.<\/p>\n
„Gdy by\u0142em dzieckiem, m\u00f3wi\u0142em jak dziecko, czu\u0142em jak dziecko, my\u015bla\u0142em jak dziecko. Kiedy za\u015b sta\u0142em si\u0119 m\u0119\u017cem, wyzby\u0142em si\u0119 tego, co dzieci\u0119ce. Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno; wtedy za\u015b [zobaczymy] twarz\u0105 w twarz: Teraz poznaj\u0119 po cz\u0119\u015bci, wtedy za\u015b poznam tak, jak i zosta\u0142em poznany” (1 Kor 13,11-12). Przyj\u0105\u0107 brak, to zgodzi\u0107 si\u0119 na doros\u0142o\u015b\u0107. To wreszcie zauwa\u017cy\u0107, \u017ce w ogrodzie Eden ro\u015bnie setki drzew, rodz\u0105cych wspania\u0142e owoce, a nie tylko jedno. I \u017ce ze wszystkich innych mog\u0119 zrywa\u0107 owoce. To obudzi\u0107 w sobie wdzi\u0119czno\u015b\u0107. I tak akceptacja braku, bez przemocy wobec siebie, daje innego rodzaju nasycenie. „B\u0142ogos\u0142awieni wy, kt\u00f3rzy teraz g\u0142odujecie, albowiem b\u0119dziecie nasyceni (\u0141k 6, 21). Jak to jednak \u0142atwo powiedzie\u0107, jak trudno wykona\u0107… Ale Ojciec doskonale to wie i nie odm\u00f3wi nam swojej pomocy.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dzi\u015b kilka s\u0142\u00f3w o duchowej walce i wzrastaniu. Mo\u017ce komu\u015b si\u0119 przyda… Gdy jeste\u015bmy dzie\u0107mi, chcemy mie\u0107 wszystko. W cz\u0142owieku jest pragnienie niesko\u0144czono\u015bci i wewn\u0119trzny…<\/p>\n