Ostatnio pisa\u0142am o tym, \u017ce Jezus przychodzi do nas, grzesznik\u00f3w, nie pami\u0119taj\u0105c grzech\u00f3w, kt\u00f3re przebaczy\u0142 nam w sakramencie pokuty. Problem polega na tym, \u017ce my je rozpami\u0119tujemy i nie umiemy nie tylko zapomnie\u0107, ale po prostu wybaczy\u0107 sobie i innym.<\/p>\n
Mo\u017ce by\u0107 tak, \u017ce nasze zmagania trwaj\u0105 d\u0142ugo i nie wida\u0107 ich ko\u0144ca. Pycha podpowiada, by samemu si\u0119 upora\u0107 z tym, czy innym problemem. Zapominamy, \u017ce tylko B\u00f3g mo\u017ce dokona\u0107 dzie\u0142a, kt\u00f3re w nas rozpocz\u0105\u0142 – dzie\u0142a nawr\u00f3cenia i przemiany naszego serca, naszego najg\u0142\u0119bszego „ja”. Przemiany, kt\u00f3ra nie oznacza zniszczenia naszej natury, ale wprowadzenia w ni\u0105 porz\u0105dku, by oddawa\u0142a ona chwa\u0142\u0119 Bogu. Ta przemiana to proces. To droga „a\u017c dojdziemy wszyscy razem do jedno\u015bci wiary i pe\u0142nego poznania Syna Bo\u017cego, do cz\u0142owieka doskona\u0142ego, do miary wielko\u015bci wed\u0142ug Pe\u0142ni Chrystusa (Ef 4, 13)”. \u0141aska buduje na naturze. B\u00f3g usuwa grzech, ale nie usuwa cech naszej natury, kt\u00f3re same w sobie s\u0105 moralnie oboj\u0119tne. Mog\u0105 one prowadzi\u0107 nas ku dobru lub ku z\u0142u. S\u0105 jak n\u00f3\u017c, kt\u00f3rym mo\u017cemy ukroi\u0107 chleb lub zabi\u0107 cz\u0142owieka. Celem nie jest usuni\u0119cie z nas tych cech, zniszczenie cz\u0119\u015bci naszej osobowo\u015bci, ale nauczenie nas tego, by z czasem ka\u017cd\u0105 nasz\u0105 cech\u0119 wykorzystywa\u0107 tylko ku dobru. Tak wiele z nich jest bowiem oboj\u0119tna. Na przyk\u0142ad: ile\u017c dobra mo\u017cna uczyni\u0107 dzi\u0119ki rozmowno\u015bci i towarzysko\u015bci. Ile\u017c z\u0142a, gdy zamieni si\u0119 je w plotkarstwo i gadulstwo. Mocno kojarzy mi si\u0119 to z tymi s\u0142owami ks. Miros\u0142awa Mali\u0144skiego: https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=WXIjEzykJZc<\/p>\n
<\/p>\n
Proces ma to do siebie, \u017ce \u0142atwo si\u0119 nim zniech\u0119ci\u0107. „Pokrzepcie r\u0119ce os\u0142ab\u0142e,wzmocnijcie kolana omdla\u0142e (Iz 35, 3)”! Pokusa czekania a\u017c wszystko si\u0119 w \u017cyciu naprostuje, a\u017c b\u0119d\u0119 doskona\u0142y i godny Eucharystii jest pu\u0142apk\u0105. Nikt z nas nie jest godny przyjmowa\u0107 Chrystusa. Jednocze\u015bnie jedynie wymagan\u0105 godno\u015bci\u0105 jest stan \u0142aski u\u015bwi\u0119caj\u0105cej. Je\u015bli go utracisz, id\u017a do sakramentu pokuty. Nie zwlekaj. Nie my\u015bl, \u017ce sam si\u0119 poprawisz i wtedy b\u0119dziesz jako\u015b „godniejszy”. Jeste\u015bmy zbawieni \u0142ask\u0105, a nie z uczynk\u00f3w. A uczynki przyjd\u0105 z czasem, dzi\u0119ki dzia\u0142aniu \u0142aski…<\/p>\n
Nawet je\u015bli po ludzku wiesz, \u017ce przed Tob\u0105 jeszcze d\u0142uga droga, na kt\u00f3rej chocia\u017c nie chcesz tego, potkniesz si\u0119 nie jeden raz, nie rezygnuj z nieustannego powstawania. A ilekro\u0107 wstajesz, tylekro\u0107 przyjmuj Chleb \u017bycia. Nie jest on nagrod\u0105 dla doskona\u0142ych, ale lekarstwem dla grzesznik\u00f3w i pokrzepieniem w\u0119drowc\u00f3w.<\/p>\n
W jaki spos\u00f3b chcesz przej\u015b\u0107 drog\u0119, le\u017c\u0105c?! W jaki spos\u00f3b chcesz przej\u015b\u0107 drog\u0119 bez pokarmu?! „Powt\u00f3rnie anio\u0142 Pa\u0144ski wr\u00f3ci\u0142 i tr\u0105caj\u0105c go, powiedzia\u0142: \u00abWsta\u0144, jedz, bo przed tob\u0105 d\u0142uga droga\u00bb (1 Krl 19, 7)”. Wsta\u0144 w sakramencie pokuty i jedz w sakramencie Eucharystii. Nie dopiero, gdy dojdziesz do Bo\u017cej g\u00f3ry, ale teraz. Inaczej pozostaniesz w miejscu.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ostatnio pisa\u0142am o tym, \u017ce Jezus przychodzi do nas, grzesznik\u00f3w, nie pami\u0119taj\u0105c grzech\u00f3w, kt\u00f3re przebaczy\u0142 nam w sakramencie pokuty. Problem polega na tym, \u017ce my…<\/p>\n