Ten wpis nie b\u0119dzie o jednym fragmencie Ewangelii. Chc\u0119 raczej zrobi\u0107 taki ma\u0142y zbi\u00f3r my\u015bli, kt\u00f3re pojawi\u0142y si\u0119 w mojej g\u0142owie w ostatnim czasie na kanwie minionych czyta\u0144.<\/p>\n
I tak dzisiejsze S\u0142owo w przek\u0142adzie \u201eBiblii pierwszego Ko\u015bcio\u0142a\u201d uderzy\u0142o mnie w dos\u0142owno\u015bci wyra\u017cenia, jakiego u\u017cywa Jezus: \u201ePrzyjmijcie uwa\u017cnie te oto s\u0142owo: Syn Cz\u0142owieczy odda si\u0119 w r\u0119ce ludzi<\/strong><\/em> (\u0141k 9, 44)\u201d. Jezus oddaje si\u0119 w r\u0119ce ludzi. On sam dobrowolnie ofiaruje si\u0119 za moje grzechy. To nie wypadek przy pracy, zrz\u0105dzanie losu, trudna sytuacja, kt\u00f3rej nie m\u00f3g\u0142 zapobiec. Nie, On powie w innym miejscu: \u201eDlatego mi\u0142uje Mnie Ojciec, bo Ja \u017cycie moje oddaj\u0119, aby je [potem] zn\u00f3w odzyska\u0107. \u00a0Nikt Mi go nie zabiera, lecz Ja od siebie je oddaj\u0119. Mam moc je odda\u0107 i mam moc je zn\u00f3w odzyska\u0107<\/em>\u201d (J 10, 17-18). Syn Cz\u0142owieczy oddaje si\u0119 w r\u0119ce ludzi. Forma czynna czasownika bardziej ni\u017c bierna w innych t\u0142umaczeniach \u201ezostanie wydany\u201d wskazuje na wyb\u00f3r, kt\u00f3rego dokonuje Jezus. Na Jego wol\u0119, zaanga\u017cowanie. \u015amier\u0107 za mnie nie tylko Go spotyka. On j\u0105 dobrowolnie przyjmuje. Ba, On przychodzi na \u015bwiat po to: \u201eTeraz dusza moja dozna\u0142a l\u0119ku i c\u00f3\u017c mam powiedzie\u0107? Ojcze, wybaw Mnie od tej godziny. Nie, w\u0142a\u015bnie dlatego przyszed\u0142em na t\u0119 godzin\u0119<\/em>\u201d (J 12, 27).<\/p>\n I dzi\u015b Jezus oddaje si\u0119 w moje r\u0119ce. Dos\u0142ownie. Jego Cia\u0142o k\u0142adzione na mojej d\u0142oni. Dla mnie. Czy mo\u017ce w bardziej dos\u0142owny spos\u00f3b pokaza\u0107 mi, unaoczni\u0107, \u017ce oddaje si\u0119 w r\u0119ce ludzi? Co uczyni\u0119 z Jego mi\u0142o\u015bci\u0105? Przyjm\u0119 j\u0105, czy odrzuc\u0119?<\/p>\n Ca\u0142kiem niedawno czytali\u015bmy te\u017c fragment z Ewangelii wed\u0142ug \u015bw. Marka (Mk 8, 27-35). W tym samym fragmencie Piotr publicznie wyznaje wiar\u0119 w Jezusa, by dos\u0142ownie za chwil\u0119, my\u015ble\u0107 po ludzku, a nie po Bo\u017cemu i odwodzi\u0107 Jezusa od wype\u0142nienia Jego misji. S\u0142yszy z ust Mistrza: \u201eZejd\u017a mi z oczu, szatanie, bo nie my\u015blisz po Bo\u017cemu, lecz po ludzku\u201d. Nieraz mnie to dziwi\u0142o, jak to mo\u017cliwe, \u017ce ten sam cz\u0142owiek mo\u017ce czyni\u0107 dobro i z\u0142o. Ale B\u00f3g nauczy\u0142 mnie pokory i wi\u0119kszego zrozumienia ludzkiej kondycji oraz mi\u0142osierdzia przez to, \u017ce cz\u0119sto to samo widz\u0119 w swoim \u017cyciu. Bywa, niewiele dni, czy godzin dzieli mnie od m\u00f3wienia o Jezusie i od zaparcia si\u0119 Go swoimi my\u015blami, s\u0142owami lub czynami. Od r\u00f3wnie\u017c Piotrowego: \u017cycie moje oddam za Ciebie, po kt\u00f3rym nast\u0119puje: \u201enie znam tego cz\u0142owieka\u201d (por. J 13, 37; 18, 12-27). Tak, jest to jaka\u015b tajemnica, \u017ce w cz\u0142owieku jest cz\u0119sto tyle sprzeczno\u015bci. Rozwija ten temat \u015bw. Pawe\u0142 (por. Rz 7, 14-24).<\/p>\n A jednak Jezus nie rezygnuje z Piotra. Jezus potrzebuje Piotra. Do mnie i do Ciebie, Jezus m\u00f3wi to samo: potrzebuj\u0119 Ciebie w moim Ko\u015bciele. Nie, pysznego, zadufanego w sobie i przekonanego o swojej \u015bwi\u0119to\u015bci, ale pokornego i mi\u0142osiernego wobec braci. Potrzebuj\u0119 Ciebie nie neguj\u0105cego sw\u00f3j w\u0142asny grzech, ob\u0142udnego, zak\u0142amanego, prowadz\u0105cego podw\u00f3jne \u017cycie. Ale \u015bwiadomego, \u017ce nosisz skarb w naczyniach glinianych (por. 2 Kor 4, 7) i wszystko, co czynisz dobrego, czynisz dzi\u0119ki Bo\u017cej \u0142asce, a nie swoim zdolno\u015bciom i umiej\u0119tno\u015bciom. B\u00f3g zmniejsza liczb\u0119 armii Gedeona (por. Sdz 7), \u201egdy\u017c Izrael m\u00f3g\u0142by przyw\u0142aszczy\u0107 sobie chwa\u0142\u0119 z pomini\u0119ciem Mnie i m\u00f3wi\u0107: „Moja r\u0119ka wybawi\u0142a mnie<\/em>\u201d (por. Sdz 7, 2b).<\/p>\n Zastanawia\u0142am si\u0119 na spotkaniu swojej wsp\u00f3lnoty, rozwa\u017caj\u0105c Ewangeli\u0119 o Piotrze, bohaterze i tch\u00f3rzu w jednym, jak to wyt\u0142umaczy\u0107 ludziom spoza Ko\u015bcio\u0142a. Nie, nie chodzi mi tu absolutnie o jakiekolwiek usprawiedliwianie przest\u0119pstw. Na szcz\u0119\u015bcie wiele naszych grzech\u00f3w nie jest przest\u0119pstwami. A jednak s\u0105 z\u0142e i s\u0105 wyborami wbrew Bo\u017cemu zamys\u0142owi. I o to mi tutaj chodzi. Jak wyt\u0142umaczy\u0107 to komu\u015b, kto nie do\u015bwiadcza dzia\u0142ania Boga w swoim \u017cyciu i nie do\u015bwiadcza tego, jak B\u00f3g wykorzystuje r\u00f3\u017cne sytuacje w jego \u017cyciu (m\u00f3wimy cz\u0119sto \u201epos\u0142uguje si\u0119 nami\u201d, ale to troch\u0119 uprzedmiatawiaj\u0105ce wyra\u017cenie, a B\u00f3g naprawd\u0119 czyni to szanuj\u0105c nasz\u0105 wolno\u015b\u0107 i nas samych), aby Ewangelia by\u0142a g\u0142oszona? Jak wyt\u0142umaczy\u0107, \u017ce jednocze\u015bnie nie dorastamy do Ewangelii, cho\u0107 nieraz przez nasze s\u0142owa i czyny dokonuj\u0105 si\u0119 duchowe \u201ecuda\u201d? Tego chyba nie da si\u0119 wyt\u0142umaczy\u0107. Trzeba samemu do\u015bwiadczy\u0107 relacji z Bogiem, w kt\u00f3rej oddaje si\u0119 Mu dobrowolnie swoje dzia\u0142anie, aby On m\u00f3g\u0142 je wykorzystywa\u0107 dla swojej chwa\u0142y i On naprawd\u0119 to czyni. Ale tak\u017ce do\u015bwiadczy\u0107, \u017ce nadal jest si\u0119 grzesznikiem i tak cz\u0119sto chce si\u0119 powiedzie\u0107 za, znow\u00f3\u017c, Piotrem: \u201eOdejd\u017a ode mnie, Panie, bo jestem cz\u0142owiek grzeszny <\/em>(\u0141k 5, 8)\u201d. \u015awiadomo\u015b\u0107 w\u0142asnej s\u0142abo\u015bci sprawia, \u017ce nie zapomina si\u0119, kto jest Panem i czyj\u0105 moc\u0105 g\u0142oszone jest S\u0142owo, czynione jest dobro, czy udzielane s\u0105 sakramenty. My\u015bl\u0119, \u017ce dlatego B\u00f3g nie odbiera nam wraz z chrztem sk\u0142onno\u015bci do grzechu, cho\u0107 go bardzo nie chce w naszym \u017cyciu. \u017beby si\u0119 nam nie zapomnia\u0142o, \u017ce to nie my, a On dzia\u0142a cuda. Piotr wie to nad wyraz dobrze, dlatego, gdy Korneliusz padnie przed nim na twarz, odpowie: \u00a0\u201eWsta\u0144, ja te\u017c jestem cz\u0142owiekiem\u201d (por. Dz 10, 26). <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ten wpis nie b\u0119dzie o jednym fragmencie Ewangelii. Chc\u0119 raczej zrobi\u0107 taki ma\u0142y zbi\u00f3r my\u015bli, kt\u00f3re pojawi\u0142y si\u0119 w mojej g\u0142owie w ostatnim czasie na…<\/p>\n
\n <\/p>\n