Ju\u017c kilkakrotnie spotka\u0142am si\u0119 z narzekaniem na sakrament pokuty. Na jego rzekom\u0105 przemocowo\u015b\u0107, upokorzenie, wp\u0119dzanie w poczucie winy, spos\u00f3b kontroli ludzi i inne tym podobne zarzuty. C\u00f3\u017c, nie zamierzam z tym polemizowa\u0107. Nie zamierzam negowa\u0107 do\u015bwiadcze\u0144 odmiennych od moich. Chc\u0119 po prostu podzieli\u0107 si\u0119 swoim do\u015bwiadczeniem i \u015bwiadectwem.
\nDla mnie spowied\u017a jest sakramentem rado\u015bci, a nie udr\u0119czenia. Uwolnienia, a nie wp\u0119dzania w poczucie winy. Spotkania z kochaj\u0105cym Ojcem, a nie m\u015bciwym w\u0142adc\u0105. Moje chrze\u015bcija\u0144stwo wyrasta z do\u015bwiadczenia g\u0142\u0119boko kerygmatycznego i tym samym, paschalnego. Wielki Post jest dla mnie osobi\u015bcie czasem szczeg\u00f3lnym \u2013 w tym roku minie 20 lat od w pe\u0142ni \u015bwiadomego i pe\u0142nego prze\u017cycia Triduum Paschalnego. Mam nadziej\u0119 w Bogu, \u017ce w tym roku dane mi b\u0119dzie uczestniczy\u0107 w liturgii osobi\u015bcie, nie tak jak w zesz\u0142ym – zdalnie.<\/p>\n
To w\u0142a\u015bnie w Wielkim Po\u015bcie, 20 lat temu, w czasie szkolnych rekolekcji, prze\u017cy\u0142am spowied\u017a, kt\u00f3r\u0105 zapami\u0119tam do ko\u0144ca \u017cycia. Wtedy us\u0142ysza\u0142am s\u0142owa spowiednika: \u201eB\u00f3g Ci\u0119 kocha, kocha konkretnie Ciebie, kocha Ciebie tak\u0105, jaka jeste\u015b\u201d. Niby wcze\u015bniej to te\u017c wiedzia\u0142am. Ale tego dnia te s\u0142owa dotar\u0142y na samo dno mojego serca. To by\u0142 dzie\u0144, w kt\u00f3rym postanowi\u0142am i\u015b\u0107 za Jezusem, mimo tego, \u017ce od tamtego dnia zrozumia\u0142am, \u017ce b\u0119dzie to droga krzy\u017ca. \u017be nie b\u0119dzie \u0142atwo. \u017be \u0142atwiej by\u0142o wcze\u015bniej albo by\u0142oby bez Niego. \u0141atwiej, ale nie szcz\u0119\u015bliwiej. Kilka tygodni p\u00f3\u017aniej w czasie Mszy Wieczerzy Pa\u0144skiej czu\u0142am ciarki na plecach, \u015bpiewaj\u0105c: Jestem Twym s\u0142ug\u0105, synem Twojej s\u0142u\u017cebnicy, Ty rozerwa\u0142e\u015b moje kajdany.<\/em> A w czasie Wigilii Paschalnej do\u015bwiadczy\u0142am tego, co prze\u017cywali oazowicze podczas Exodusu \u2013 \u015bwiadomie i dobrowolnie odnowi\u0142am w sobie wyb\u00f3r, kt\u00f3ry uczynili za mnie rodzice w chwili chrztu \u2013 wyrzek\u0142am si\u0119 szatana i grzechu oraz wyzna\u0142am wiar\u0119 w Jezusa, wybieraj\u0105c Go na mojego Pana i Zbawiciela. Mojego. Osobistego. Bo on umi\u0142owa\u0142 mnie i samego siebie wyda\u0142 za mnie<\/em> (Ga 2, 2).<\/em> On nie umar\u0142 za anonimowy t\u0142um. Umar\u0142 za mnie.<\/p>\n I tak nios\u0119 w sobie to do\u015bwiadczenie przez lata. Raz jestem przy Panu i krzycz\u0119, \u017ce oddam za Niego \u017cycie, by nied\u0142ugo potem powiedzie\u0107, \u017ce Go nie znam. Ale wiem, \u017ce zawsze mog\u0119 do Niego wr\u00f3ci\u0107. I \u017ce czasem wracam, chwytaj\u0105c Jego n\u00f3g i m\u00f3wi\u0105c co\u015b przedziwnego: odejd\u017a ode mnie, bo jestem cz\u0142owiek grzeszny <\/em>(por. \u0141k 5, 8). My\u015bl\u0119, \u017ce wiem, co czu\u0142 wtedy Piotr. I \u017ce gdyby naprawd\u0119 chcia\u0142, aby Jezus od Niego odszed\u0142, nie przypad\u0142by Mu do n\u00f3g. – Nie odchod\u017a, Panie. Nie, nie, nie! Tak bardzo jestem niegodny Ciebie, ale kocham Ci\u0119 i b\u0142agam, nie odchod\u017a.<\/p>\n To nie tak, \u017ce nigdy nie zosta\u0142am \u017ale potraktowana w konfesjonale. Gdybym tak powiedzia\u0142a, sk\u0142ama\u0142abym. Nios\u0119 w sobie kilka takich zranie\u0144, kt\u00f3re si\u0119 zabli\u017aniaj\u0105. Wierz\u0119 g\u0142\u0119boko, \u017ce trafi\u0142o na mnie, bo gdyby trafi\u0142o na kogo\u015b innego, mo\u017ce ta osoba ju\u017c by wi\u0119cej nie wr\u00f3ci\u0142a? Gdy mnie takie co\u015b spotka wiem, \u017ce powinnam interweniowa\u0107, upomnie\u0107 kap\u0142ana, czy zg\u0142osi\u0107 to jego prze\u0142o\u017conym. Nie dlatego, \u017ce ura\u017cono moj\u0105 pych\u0119. Ale dlatego, \u017ceby nie zgaszono kiedy\u015b ma\u0142ego knotka i nad\u0142amanej trzciny. Takich sytuacji spotka\u0142o mnie jednak tylko kilka. Owszem, o kilka za du\u017co. Ale w absolutnej wi\u0119kszo\u015bci spotka\u0144 z Jezusem (w\u0142a\u015bnie z Jezusem, wtedy, gdy kap\u0142an nie zapomina, w czyim Imieniu sprawuje ten sakrament i \u017ce to nie jest przestrze\u0144 na niegrzeczne zachowanie, czy pochopne s\u0105dy mo\u017cna \u0142atwiej zobaczy\u0107, \u017ce to Jezus na nas tam czeka) w sakramencie pokuty, otrzymuj\u0119 rado\u015b\u0107. Nie jeden raz wracam do domu i p\u0142acz\u0119 ze szcz\u0119\u015bcia. Jezus naprawd\u0119 jest szalony z mi\u0142o\u015bci do nas. Tak, Jezus naprawd\u0119 odszed\u0142 od zmys\u0142\u00f3w (por. Mk 3, 21). Tak, w takiego Boga wierz\u0119.<\/p>\n Prosz\u0119 Ci\u0119, kt\u00f3ra lub kt\u00f3ry czytasz te s\u0142owa. Id\u017a do spowiedzi. Nie b\u00f3j si\u0119 Jezusa. Obiecuj\u0119 Ci, \u017c\u0119 w najbli\u017cszych dniach b\u0119d\u0119 si\u0119 modli\u0107, aby\u015b tak\u017ce Ty, do\u015bwiadczy\u0142\/a owocnego spotkania z Bogiem w sakramencie pojednania, sakramencie rado\u015bci. Nie odk\u0142adaj go. Nie zostawiaj na potem, na jutro, na Wielki Tydzie\u0144, na dzie\u0144 swojej \u015bmierci… Wr\u00f3c do Jezusa ju\u017c teraz.<\/p>\n A On jej odpowiedzia\u0142: \u00abId\u017a, zawo\u0142aj swego m\u0119\u017ca i wr\u00f3\u0107 tutaj!\u00bb A kobieta odrzek\u0142a Mu na to: \u00abNie mam m\u0119\u017ca\u00bb. Rzek\u0142 do niej Jezus: \u00abDobrze powiedzia\u0142a\u015b: Nie mam m\u0119\u017ca. Mia\u0142a\u015b bowiem pi\u0119ciu m\u0119\u017c\u00f3w, a ten, kt\u00f3rego masz teraz, nie jest twoim m\u0119\u017cem. To powiedzia\u0142a\u015b zgodnie z prawd\u0105\u00bb. Rzek\u0142a do Niego kobieta: \u00abPanie, widz\u0119, \u017ce jeste\u015b prorokiem.(…) Kobieta za\u015b zostawi\u0142a sw\u00f3j dzban i odesz\u0142a do miasta. I m\u00f3wi\u0142a tam ludziom:<\/em>\u00a0\u00abP\u00f3jd\u017acie, zobaczcie cz\u0142owieka, kt\u00f3ry mi powiedzia\u0142 wszystko, co uczyni\u0142am: Czy\u017c On nie jest Mesjaszem?\u00bb<\/em>\u00a0Wyszli z miasta i szli do Niego. <\/em>(J 4, 16-19.28-30).<\/p>\n \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0<\/em>Samarytnka zachowuje si\u0119…irracjonalnie. Kto z nas biegnie, by opowiada\u0107 innym, \u017ce w\u0142a\u015bnie spotka\u0142 cz\u0142owieka, kt\u00f3ry powiedzia\u0142 mu to, co z\u0142ego zrobi\u0142? Kto? Chodzi jednak nie o nas i nie o z\u0142o. Chodzi o tego, kt\u00f3ry o nim powiedzia\u0142 i o spos\u00f3b, w jaki to zrobi\u0142. Jest tylko jeden Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry potrafi powiedzie\u0107 nam o wszystkim, co z\u0142ego uczynili\u015bmy, wprost, bez owijania w bawe\u0142n\u0119. Powiedzie\u0107 tak, \u017ce gdy to us\u0142yszymy, nie chcemy uciec. Powiedzie\u0107 tak, \u017ce nie czujemy si\u0119 poni\u017ceni, wy\u015bmiani, czy wystraszeni. Powiedzie\u0107 tak, \u017ce rzucamy wszystko i idziemy zaprasza\u0107 innych, aby tak\u017ce oni do Niego przyszli. Jest tylko jeden taki Cz\u0142owiek. Na imi\u0119 ma Jezus z Nazaretu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ju\u017c kilkakrotnie spotka\u0142am si\u0119 z narzekaniem na sakrament pokuty. Na jego rzekom\u0105 przemocowo\u015b\u0107, upokorzenie, wp\u0119dzanie w poczucie winy, spos\u00f3b kontroli ludzi i inne tym podobne…<\/p>\n