{"id":158,"date":"2021-01-19T20:41:46","date_gmt":"2021-01-19T19:41:46","guid":{"rendered":"http:\/\/podterebintem.blog.deon.pl\/?p=158"},"modified":"2021-01-19T22:36:55","modified_gmt":"2021-01-19T21:36:55","slug":"158","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/podterebintem.blog.deon.pl\/?p=158","title":{"rendered":"Przymierze tak mocne, \u017ce nic nie mo\u017ce go z\u0142ama\u0107"},"content":{"rendered":"<h2><\/h2>\n<p>Na pocz\u0105tek sprawa, z kt\u00f3r\u0105 chodz\u0119 ju\u017c co najmniej 2-3 lata. W sumie temat na d\u0142ugi artyku\u0142, ale postaram si\u0119 tylko go dotkn\u0105\u0107 i zainspirowa\u0107 Was do si\u0119gni\u0119cia po S\u0142owo Bo\u017ce i przemy\u015blenie. Jaki\u015b czas temu w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b odkry\u0142am uczuciowy \u015bwiat Jezusa. Jest tego dos\u0142ownie pe\u0142no w Ewangelii. Odkrycie tej rzeczywisto\u015bci, rzuci\u0142o nowe \u015bwiat\u0142o na moje prze\u017cywanie wiary, na w\u0142asn\u0105 duchowo\u015b\u0107 i wiele r\u00f3\u017cnych spraw. Cz\u0119\u015b\u0107 z nas ma takie przekonania, \u017ce po pierwsze psychologii z wiar\u0105 si\u0119 nie da pogodzi\u0107 (bzdura a\u017c boli; pogodzi\u0107 si\u0119 nie da powierzchownej psychologii rodem z dawnych lat z powierzchownym, wypaczonym rozumieniem chrze\u015bcija\u0144stwa), a po drugie, \u017ce uczucia to zasadniczo jest co\u015b podejrzanego i przynajmniej po cz\u0119\u015bci grzesznego. No bo taki gniew, czy zazdro\u015b\u0107, to przecie\u017c grzechy g\u0142\u00f3wne! Spokojnie\u2026 Przeczytajcie sobie punkty Katechizmu Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego, kt\u00f3re m\u00f3wi\u0105 o uczuciach (od 1762 do 1770). Grzechem nie jest uczucie gniewu, ani uczucie zazdro\u015bci. Grzech pojawia si\u0119 wtedy, gdy za stanem emocjonalnym (moralnie oboj\u0119tnym) pod\u0105\u017ca nasza wola i dokonujemy wyboru. Z gniewu komu\u015b ubli\u017camy albo z zazdro\u015bci jeste\u015bmy z\u0142o\u015bliwi lub niszczymy komu\u015b jego dobro itp. Jezus si\u0119 gniewa\u0142, a Boga Biblia okre\u015bla mianem zazdrosnego (por. Iz 9, 6). Nie wierzycie? Popatrzcie: \u201e<em>Wszed\u0142 znowu do synagogi. By\u0142 tam cz\u0142owiek, kt\u00f3ry mia\u0142 usch\u0142\u0105 r\u0119k\u0119.\u00a0A \u015bledzili Go, czy uzdrowi go w szabat, \u017ceby Go oskar\u017cy\u0107.\u00a0On za\u015b rzek\u0142 do cz\u0142owieka, kt\u00f3ry mia\u0142 usch\u0142\u0105 r\u0119k\u0119: \u00abSta\u0144 tu na \u015brodku!\u00bb.\u00a0A do nich powiedzia\u0142: \u00abCo wolno w szabat: uczyni\u0107 co\u015b dobrego czy co\u015b z\u0142ego? \u017bycie ocali\u0107 czy zabi\u0107?\u00bb Lecz oni milczeli.\u00a0Wtedy spojrzawszy wko\u0142o po wszystkich z gniewem, zasmucony z powodu zatwardzia\u0142o\u015bci ich serca, rzek\u0142 do cz\u0142owieka: \u00abWyci\u0105gnij r\u0119k\u0119!\u00bb. Wyci\u0105gn\u0105\u0142, i r\u0119ka jego sta\u0142a si\u0119 zn\u00f3w zdrowa.\u00a0A faryzeusze wyszli i ze zwolennikami Heroda\u00a0zaraz odbyli narad\u0119 przeciwko Niemu, w jaki spos\u00f3b Go zg\u0142adzi\u0107<\/em>\u201e. (Mk 3, 1-6). Ile\u017c uczu\u0107 Jezusa jest w tym tek\u015bcie! Zar\u00f3wno tych wyra\u017conych (gniew i smutek), jak i niewyra\u017conych, kt\u00f3re musia\u0142y Nim kierowa\u0107, gdy zobaczy\u0142 cz\u0142owieka o usch\u0142ej r\u0119ce (troska, \u017cal, lito\u015b\u0107, wsp\u00f3\u0142czucie, zmartwienie\u2026). Ten fragment to w og\u00f3le pi\u0119kny przyk\u0142ad tego, jak uczucie samo w sobie mo\u017ce prowadzi\u0107 ku dw\u00f3m drogom. Od nas zale\u017cy, kt\u00f3r\u0105 wybierzemy. Jezus pod wp\u0142ywem gniewu i smutku, czyni dobro. Faryzeusze pod wp\u0142ywem gniewu na Jezusa i zazdro\u015bci, planuj\u0105 zemst\u0119 a\u017c do zab\u00f3jstwa. Jezusowi nieobca by\u0142a t\u0119ksnota: \u201e<em>Gor\u0105co pragn\u0105\u0142em spo\u017cy\u0107 Pasch\u0119 z wami, zanim b\u0119d\u0119 cierpia\u0142<\/em>\u201e. (\u0141k 22, 15). Do\u015bwiadcza On w Ogrodzie Oliwnym l\u0119ku tak silnego, \u017ce a\u017c objawiaj\u0105cego si\u0119 fizycznie. Czuje si\u0119 opuszczony i samotny, gdy uczniowie \u015bpi\u0105, nie potrafi\u0105c z Nim czuwa\u0107. Odczuwa odrzucenie, o kt\u00f3rym wprost m\u00f3wi (por. Mk 8, 31). Jezus smuci si\u0119 i p\u0142acze nad Jerozolim\u0105 (\u0141k 19,41-44). Na pami\u0105tk\u0119 tych \u0142ez wzniesiono ko\u015bci\u00f3\u0142 Dominus Flevit (Pan zap\u0142aka\u0142). Nie jedyny to moment, gdy Jezus zap\u0142aka\u0142. Tak te\u017c si\u0119 sta\u0142o przed grobem \u0141azarza (por. J 11, 35). Jezus raduje si\u0119 w Duchu \u015awi\u0119tym (\u0141k 10, 2), ale te\u017c uczestnicz\u0105c w takich wydarzeniach jak wesele w Kanie, czy nawr\u00f3cenia ludzi (skoro sam powiedzia\u0142, \u017ce kobieta, kt\u00f3ra znajdzie zgubion\u0105 drahm\u0119 cieszy si\u0119 tak, jak i anio\u0142owie w niebie, gdy grzesznik si\u0119 nawraca). My\u015bl\u0119, \u017ce wr\u0119cz niemo\u017cliwe jest g\u0142\u0119bokie \u017cycie duchowe, bez w\u0142\u0105czenia do niego naszych uczu\u0107. One oczywi\u015bcie nie mog\u0105 by\u0107, podobnie jak i w \u017cyciu, sterem. Sterem musi by\u0107 nasza wola i rozum. Uczucia s\u0105 jednak kontrolkami, kt\u00f3re wskazuj\u0105, co si\u0119 dzieje, co jest dla nas wa\u017cne, a co trudne. Cieszy mnie, \u017ce m\u00f3wi si\u0119 o tym coraz wi\u0119cej. Warto rozwa\u017ca\u0107 cz\u0142owiecze\u0144stwo Jezusa. B\u0119dzie ku temu wiele okazji w okresie Bo\u017cego Narodzenia. Polecam pos\u0142ucha\u0107 wiele t\u0142umacz\u0105ce rozwa\u017canie ks. Grzywocza w temacie uczu\u0107 i wiary: <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=_5mNeRmMSMg\">https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=_5mNeRmMSMg<\/a><\/p>\n<p>Teraz podziel\u0119 si\u0119 z Wami swoim do\u015bwiadczeniem z poprzedniego tygodnia. Czasami mamy takie chwile, \u017ce jeste\u015bmy za\u0142amani sob\u0105 w naszej relacji do Boga, my\u015blimy, \u017ce B\u00f3g powinien ju\u017c z nas zrezygnowa\u0107. Takie uczucie zniech\u0119cenia, l\u0119ku, smutku, rezygnacji, pod kt\u00f3rym jednak tli si\u0119 wiara, \u017ce to niemo\u017cliwe, by Pan si\u0119 nami zniech\u0119ci\u0142, mimo tego \u017ce odstawiamy lip\u0119, \u017ce a\u017c boli o tym my\u015ble\u0107. Serce i dusza krzyczy \u201ePanie, z jednej strony mam wra\u017cenie, \u017ce w ko\u0144cu naprawd\u0119 ju\u017c dasz sobie spok\u00f3j z Twoj\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 wobec mnie\u2026 ale b\u0142agam Ci\u0119, nie r\u00f3b tak, pom\u00f3\u017c mi\u2026 ja chc\u0119, chc\u0119 by\u0107 przy Tobie, chc\u0119 wype\u0142nia\u0107 Twoj\u0105 wol\u0119\u201d\u2026 Unikam szukania odpowiedzi w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym, otwieraj\u0105c je na chybi\u0142 trafi\u0142. Zasadniczo tak nie robi\u0119, bo uwa\u017cam, \u017ce Boga nie mo\u017cna wystawia\u0107 na pr\u00f3b\u0119. Znacznie cz\u0119\u015bciej odpowie On swoim S\u0142owem w liturgii lub w cytacie, kt\u00f3ry pozornie \u201eznik\u0105d\u201d sam si\u0119 przypomina. Wieczorem przypomnia\u0142 mi si\u0119 cytat z niedawno czytanego S\u0142owa z Apokalipsy \u015bw. Jana: \u201e\u00ab<em>Przesta\u0144 p\u0142aka\u0107:\u00a0Oto zwyci\u0119\u017cy\u0142 Lew z pokolenia Judy,\u00a0Odro\u015bl Dawida<\/em>\u201d (Ap 5, 5). Odro\u015bl Dawida okaza\u0142a si\u0119 kluczowa. Wr\u00f3ci\u0142am do domu i zrobi\u0142am co\u015b, czego zwykle nie robi\u0119, czyli jednak otwar\u0142am Bibli\u0119 tak po prostu, ale te\u017c bez przekonania, \u017ce znajd\u0119 tam jak\u0105kolwiek sugesti\u0119 do moich prze\u017cy\u0107. Trafi\u0142am na Jr 33. Przeczyta\u0142am ca\u0142y ten rozdzia\u0142. Dotyczy On odnowienia Jerozolimy, przywr\u00f3cenia jej chwa\u0142y i \u015bwietno\u015bci, co ju\u017c odebra\u0142am jako s\u0142owa otuchy i pocieszenia od Pana. Ale co ciekawe w tek\u015bcie pada s\u0142owo \u201e<em>W tym czasie sprawi\u0119, \u017ce wyro\u015bnie Dawidowi odro\u015bl sprawiedliwa<\/em>\u201d (por. Jr 33, 15). Czytam dalej i natrafiam na S\u0142owa o przymierzu Pana trwa\u0142ym jak nast\u0119pstwo nocy i dni: \u201e<strong><em>To m\u00f3wi Pan: Je\u017celi mo\u017cecie z\u0142ama\u0107 moje przymierze z dniem i moje przymierze z noc\u0105, tak \u017ce nie nast\u0105pi ani dzie\u0144, ani noc w swoim w\u0142a\u015bciwym czasie,\u00a0to mo\u017ce by\u0107 tak\u017ce zerwane moje przymierze z moim s\u0142ug\u0105 Dawidem<\/em><\/strong>\u201d (Jr 33, 20-21). Siad\u0142am i pop\u0142aka\u0142am si\u0119. S\u0105 takie chwile, kiedy rozumie si\u0119 wi\u0119cej. Rozumiem Piotra, kt\u00f3ry powiedzia\u0142: \u00ab<em>Odejd\u017a ode mnie, Panie, bo jestem cz\u0142owiek grzeszny\u00bb<\/em>(\u0141k 5, 8). Ale jest w tych s\u0142owach Piotra jaki\u015b paradoks. Kiedy m\u00f3wi je, przypada Jezusowi do n\u00f3g, tuli si\u0119 do Niego. Jest l\u0119k, ten sam l\u0119k, kt\u00f3ry sprawia, \u017ce Eliasz zakrywa twarz (por. 1 Krl 19, 13), ale jednocze\u015bnie jest zachwyt i mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra sprawia, \u017ce obejmujesz nogi Mistrza i m\u00f3wisz: Nie opuszczaj mnie, cho\u0107 jestem cz\u0142owiek grzeszny<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Jestem absolutnie pewna, \u017ce B\u00f3g m\u00f3wi tak przez swoje S\u0142owo wobec ka\u017cdego chrze\u015bcijanina. Naprawd\u0119 ka\u017cdego. Wystarczy tylko otworzy\u0107 na Niego swoje serce. Nie jest to niczym niezwyk\u0142ym, ale to jest codzienno\u015b\u0107 tego, kto stara si\u0119 i\u015b\u0107 z Nim za r\u0119k\u0119, nawet gdy czasami t\u0105 r\u0119k\u0119 puszcza i zalicza gleb\u0119. Ale chwyta j\u0105 z powrotem i idzie za Nim, idzie z Nim. Znam wiele os\u00f3b, kt\u00f3re w taki spos\u00f3b, normalnie na codzie\u0144, do\u015bwiadczaj\u0105 Bo\u017cego dzia\u0142ania. Uwa\u017cam to za co\u015b ca\u0142kowicie normalnego, nie ma w tym niczego nadzwyczajnego. Wystarczy tylko s\u0142ucha\u0107 uwa\u017cnie S\u0142owa w liturgii, czyta\u0107 Bibli\u0119, otwiera\u0107 si\u0119 na dzia\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego w codzienno\u015bci.\u00a0 Jak pozna\u0107, czy takie zwyczajne sytuacje s\u0105 od Boga? My\u015bl\u0119, \u017ce po owocach. Po prostu. Je\u017celi one owocuj\u0105 nawr\u00f3ceniem, s\u0105 od Pana. A Pan odpowiada na autentyczne wo\u0142anie naszej duszy, na pragnienie \u015bwi\u0119to\u015bci, kt\u00f3ra cz\u0119sto wydaje si\u0119 tak odleg\u0142a. I przychodzi z konkretnymi pomocami i \u0142askami. Odys\u0142am do poprzedniego posta \u2013 Adwent to naprawd\u0119 czas, by wyda\u0107 owoce nawr\u00f3cenia, mo\u017ce ma\u0142e ale konkretne dzia\u0142ania, kt\u00f3re zbli\u017c\u0105 nas do wierno\u015bci Bo\u017cemu Prawu.<\/p>\n<p>Never give up! My\u015bl\u0119, \u017ce na koniec warto przypomnie\u0107 o tym, \u017ce nigdy nie wolno si\u0119 nam poddawa\u0107. Musimy zawsze powstawa\u0107. Zawsze. A wiecie dlaczego? Bo w\u0142a\u015bnie wtedy kiedy przychodzi zniech\u0119cenie i my\u015bli: skoro ju\u017c tyle raz si\u0119 nie uda\u0142o, to mo\u017ce nie warto, stoimy o krok od spe\u0142nienia si\u0119 tej przepowiedni, a przecie\u017c jej nie chcemy! Bo je\u015bli nie wstaniemy, to rzeczywi\u015bcie ju\u017c si\u0119 nie uda. A je\u015bli wstajemy, dajemy sobie szans\u0119. Kto z nas wie, czy w\u0142a\u015bnie to powstanie nie b\u0119dzie jakim\u015b ostatnim, po kt\u00f3rym w tym czym innym obszarze, ju\u017c nie zaliczymy gleby? No w\u0142a\u015bnie. A nawet je\u015bli nie (tego nigdy nie wiemy), to czasami B\u00f3g dopuszcza, aby\u015bmy nauczyli si\u0119 pokory. Aby\u015bmy zobaczyli, \u017ce sami jeste\u015bmy naprawd\u0119 n\u0119dzni i s\u0142abi, \u017ce tylko dzi\u0119ki Niemu mamy si\u0142\u0119 duchow\u0105 i \u017ce wszystko, co dobre jest Jego darem. Je\u015bli \u017co\u0142nierz ranny w bitwie, pozostanie na ziemi, zwi\u0119ksza prawdopodobie\u0144stwo, \u017ce ju\u017c nigdy z niej nie powstanie. Koledzy pobiegn\u0105 dalej, a on wykrwawi si\u0119, le\u017c\u0105c samotnie. Musi powsta\u0107 i i\u015b\u0107 do przodu -przecie\u017c kilka kilometr\u00f3w dalej mo\u017ce ju\u017c by\u0107 ziemia odbita wrogowi! Tak\u0105 Ziemi\u0105 na zawsze odbit\u0105 wrogowi jest Niepokalanie Pocz\u0119ta, Maryja! Niech Ona nam pomaga, aby\u015bmy rzeczywi\u015bcie mieli udzia\u0142 w Jej zwyci\u0119stwie i zmia\u017cd\u017ceniu g\u0142owy w\u0119\u017ca. Co z tego, \u017ce b\u0119dziemy mie\u0107 zmia\u017cd\u017con\u0105 pi\u0119t\u0119? Deus vicit! A je\u015bli nie damy rad\u0119 powsta\u0107 o w\u0142asnych si\u0142ach, musimy chocia\u017c wo\u0142a\u0107 o pomoc, by inni zanie\u015bli nas do Jezusa, jak przyjaciele paralityka. Poddaj\u0105c si\u0119, wybieramy najgorsze rozwi\u0105zanie.<\/p>\n<p>Tekst pierwotnie ukaza\u0142 si\u0119 08.12.2018 na poprzedniej domenie bloga<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Na pocz\u0105tek sprawa, z kt\u00f3r\u0105 chodz\u0119 ju\u017c co najmniej 2-3 lata. W sumie temat na d\u0142ugi artyku\u0142, ale postaram si\u0119 tylko go dotkn\u0105\u0107 i zainspirowa\u0107&#8230;<\/p>\n<div class=\"more-link-wrapper\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/podterebintem.blog.deon.pl\/?p=158\">Czytaj dalej<span class=\"screen-reader-text\">Przymierze tak mocne, \u017ce nic nie mo\u017ce go z\u0142ama\u0107<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1081,"featured_media":159,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9,64,10,12,11,59,8],"tags":[4,13,66,19,44,7,45,51,6,5,65,21],"class_list":["post-158","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-biblia","category-duchowosc","category-ewangelia","category-milosierdzie","category-slowo-boze","category-teologia","category-z-inspiracji-slowem","tag-biblia","tag-ewangelia","tag-gniew","tag-grzech","tag-milosc","tag-milosierdzie","tag-nawrocenie","tag-przebaczenie","tag-sakramenty","tag-slowo-boze","tag-uczucia","tag-walka-duchowa","entry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/podterebintem.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/158","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/podterebintem.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/podterebintem.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/podterebintem.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1081"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/podterebintem.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=158"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/podterebintem.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/158\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":165,"href":"https:\/\/podterebintem.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/158\/revisions\/165"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/podterebintem.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/159"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/podterebintem.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=158"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/podterebintem.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=158"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/podterebintem.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=158"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}