Tekst z poprzedniej domeny bloga, opublikowany tam 25.02.2019. Dzi\u015b go przypominam, bo niedawno mieli\u015bmy niedziel\u0119 Gaudete a temat bliski. \ud83d\ude42<\/p>\n
Rozgwie\u017cd\u017cone niebo przywo\u0142uje wspomnienia z dzieci\u0144stwa, kiedy to wpatrywa\u0142am si\u0119 w migocz\u0105ce pukciki i my\u015bla\u0142am o tym, \u017ce musi by\u0107 co\u015b o wiele wi\u0119kszego ni\u017c ziemia, kt\u00f3r\u0105 mam pod nogami. Do dzi\u015b rozgwie\u017cd\u017cone niebo to dla mnie symbol lekko uchylonych drzwi ku rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3ra przekracza nasze poznanie. Tym bardziej teraz, gdy ju\u017c wiem, \u017ce za tymi gwiazdami, jest jeszcze niewyobra\u017calna przestrze\u0144 kosmosu\u2026<\/p>\n
Przyroda zaprasza do uwielbienia Tego, o kt\u00f3rym Hiob powie: \u201eOn sam rozci\u0105ga niebiosa,\u00a0kroczy po morskich g\u0142\u0119binach;\u00a0On stworzy\u0142 Nied\u017awiedzic\u0119, Oriona,\u00a0<\/em> \u201eW tym czasie, gdy znowu zebra\u0142 si\u0119 wielki t\u0142um i nie mieli co je\u015b\u0107, przywo\u0142a\u0142 uczni\u00f3w i rzek\u0142 im: \u017bal mi tego ludu. Przecie\u017c ju\u017c trzy dni nie odst\u0119puj\u0105 Mnie, a nie maj\u0105 co je\u015b\u0107. Lecz je\u015bli ich puszcz\u0119 do domu g\u0142odnych, w drodze opadn\u0105 z si\u0142, bo niekt\u00f3rzy z nich przybyli z daleka.\u201d Uczniowie odpowiedzieli: Jak tu na pustkowiu nakarmi\u0107 ich chlebem?\u201d Zapyta\u0142 ich: \u201eIle macie chleb\u00f3w?\u201d Odpowiedzieli: \u201eSiedem\u201d. I kaza\u0142 ludowi usi\u0105\u015b\u0107 na ziemi. Wzi\u0105\u0142 siedem chleb\u00f3w, odm\u00f3wi\u0142 modlitw\u0119 dzi\u0119kczynn\u0105, po\u0142ama\u0142 i dawa\u0142 swoim uczniom, aby je rozdawali. I rozdali ludowi. Mieli te\u017c kilka rybek.\u00a0Odm\u00f3wi\u0142 nad nimi modlitw\u0119 uwielbienia<\/strong>\u00a0i poleci\u0142 je r\u00f3wnie\u017c rozda\u0107. Najedli si\u0119 do syta, a resztek, kt\u00f3re pozosta\u0142y, zebrano siedem koszy. By\u0142o tam prawie cztery tysi\u0105ce ludzi. Potem ich odes\u0142a\u0142, a sam wsiad\u0142 z uczniami do \u0142odzi i pop\u0142yn\u0105\u0142 w okolice Dalmanuty<\/em>\u201e. (Mk 8, 1-10).<\/p>\n Uderzy\u0142o mnie w\u0142a\u015bnie to zdanie: Odm\u00f3wi\u0142 nad nimi modlitw\u0119 uwielbienia. W Tysi\u0105clatce mowa o odm\u00f3wieniu b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa. Dost\u0119pna mi aplikacja z interlinarnym t\u0142umaczeniem grecko-hebrajskim wskazuje, \u017ce w tym miejscu pada greckie s\u0142owo \u201eeulogesas\u201d, kt\u00f3rego u\u017cycie wyst\u0119puje w dw\u00f3ch kontekstach \u2013 b\u0142ogos\u0142awi\u0107 i uwielbia\u0107 (angielskie bless i praise; to speak well of). Obydwa t\u0142umaczenia s\u0105 jak najbardziej poprawne i obydwa nios\u0105 w sobie bogat\u0105 tre\u015b\u0107. Ale dzi\u015b skupi\u0142am si\u0119 w\u0142a\u015bnie na tym, \u017ce Jezus odmawia modlitw\u0119 uwielbienia. Popatrzmy na kontekst tej sytuacji. Uczniowie przynosz\u0105 kilka rybek, wok\u00f3\u0142 t\u0142um g\u0142odnych ludzi, kt\u00f3rych trzeba nakarmi\u0107. Co by\u015bcie zrobili? Gdybym mia\u0142a wiar\u0119, jak ziarnko gorczycy, chyba bym upad\u0142a na kolana i b\u0142aga\u0142a Boga o pomoc, ratunek, cud. A co robi Jezus? Uwielbia Ojca. Jezus widzi kilka rybek i ludzi w potrzebie, i\u2026 uwielbia Ojca. Czaicie to? Ostatni\u0105 my\u015bl\u0105, jak\u0105 mamy, gdy odczuwamy brak, gdy jeste\u015bmy w potrzebie, jest my\u015bl o modlitwe uwielbienia. Ona p\u0142ynie spontanicznie wtedy, gdy widzimy pi\u0119kn\u0105 przyrod\u0119, gdy do\u015bwiadczamy\u00a0 modlitewnego wzruszenia, gdy otrzymujemy od Boga konkretne \u0142aski. Ale gdy odczuwamy brak? Gdy jeste\u015bmy przygnieceni cierpieniem? A Jezus uwielbia Ojca. My\u015bl\u0119, \u017ce ta scena jest dla nas zaproszeniem do uwielbiania Boga w ka\u017cdych okoliczno\u015bciach. Kiedy\u015b us\u0142ysza\u0142am, \u017ce modlitwa uwielbienia jest najlepsz\u0105 pomoc\u0105 w walce z pokusami. Dlaczego? Na pewno nawet psychologicznie jest to wyt\u0142umaczalne. Uwielbienie odwraca nasz\u0105 uwag\u0119 od pokusy, czy problemu i skierowuje j\u0105 na Boga. Ale uwielbienie jest te\u017c tak\u0105 modlitw\u0105, kt\u00f3r\u0105 szczeg\u00f3lnie musi nie lubi\u0107 z\u0142y duch. Poniewa\u017c jest modlitw\u0105 wychwalania Boga za nic. Za to, \u017ce jest. Jest wychwalaniem Pana, jest modlitw\u0105 kompletnie bezinteresown\u0105. Uwielbienie jest tym, do czego ostatecznie zostali\u015bmy stworzeni. Jest czyst\u0105 rado\u015bci\u0105 i wolno\u015bci\u0105. Jest uznaniem w Bogu Boga. Kogo\u015b, Komu po prostu nale\u017cy si\u0119 chwa\u0142a. \u015aw. Ignacy Loyola powie:\u00a0Cz\u0142owiek po to jest stworzony, aby Boga, Pana naszego, chwali\u0142, czci\u0142 i\u00a0Jemu s\u0142u\u017cy\u0142, a\u00a0przez to zbawi\u0142 dusz\u0119 swoj\u0105.<\/em><\/p>\n Kimkolwiek jeste\u015b, kt\u00f3ra\/y czytasz teraz te s\u0142owa, zapraszam Ci\u0119 do uwielbienia Boga. Do uwielbienia Boga szczeg\u00f3lnie w tych sytuacjach, kt\u00f3re najbardziej odwracaj\u0105 Twoj\u0105 uwag\u0119 od Niego, w pokusach, w cierpieniu, w trudno\u015bciach. Uwielbiaj Go za to, \u017ce JEST. Skup si\u0119 na Nim, na Jego chwale, w kt\u00f3rej masz mie\u0107 udzia\u0142. Spr\u00f3buj. Wyp\u0142acz si\u0119 przed Nim, wykrzycz Mu swoj\u0105 z\u0142o\u015b\u0107, bezsilno\u015b\u0107, l\u0119k, smutek i uwielbiaj. Nie uwielbiaj smutku, pokus i cierpienia. Uwielbiaj Jego, m\u00f3w Mu, \u017ce jest wi\u0119kszy od tego wszystkiego i \u017ce w tym wszystkim On jest ostatecznym ratunkiem.<\/p>\n Drugi fragment S\u0142owa, kt\u00f3ry daje nam dzi\u015b Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest z Ksi\u0119gi Rodzaju (tu ju\u017c przek\u0142ad Tysi\u0105clatki):<\/p>\n \u201ePan B\u00f3g zawo\u0142a\u0142 Adama i zapyta\u0142 go: \u00abGdzie jeste\u015b?\u00bb\u00a0On odpowiedzia\u0142: \u00abUs\u0142ysza\u0142em Tw\u00f3j g\u0142os w ogrodzie, przestraszy\u0142em si\u0119, bo jestem nagi, i ukry\u0142em si\u0119\u00bb.\u00a0Rzek\u0142 B\u00f3g: \u00abKt\u00f3\u017c ci powiedzia\u0142, \u017ce jeste\u015b nagi? Czy mo\u017ce zjad\u0142e\u015b z drzewa, z kt\u00f3rego ci zakaza\u0142em je\u015b\u0107?\u00bb\u00a0M\u0119\u017cczyzna odpowiedzia\u0142: \u00abNiewiasta, kt\u00f3r\u0105 postawi\u0142e\u015b przy mnie, da\u0142a mi owoc z tego drzewa i zjad\u0142em\u00bb.\u00a0Wtedy Pan B\u00f3g rzek\u0142 do niewiasty: \u00abDlaczego to uczyni\u0142a\u015b?\u00bb\u00a0Niewiasta odpowiedzia\u0142a: \u00abW\u0105\u017c mnie zwi\u00f3d\u0142 i zjad\u0142am\u00bb.\u00a0Wtedy Pan B\u00f3g rzek\u0142 do w\u0119\u017ca: \u00abPoniewa\u017c to uczyni\u0142e\u015b, b\u0105d\u017a przekl\u0119ty w\u015br\u00f3d wszystkich zwierz\u0105t domowych i dzikich; na brzuchu b\u0119dziesz si\u0119 czo\u0142ga\u0142 i proch b\u0119dziesz jad\u0142 po wszystkie dni twego istnienia. Wprowadzam nieprzyja\u017a\u0144 mi\u0119dzy ciebie a niewiast\u0119, pomi\u0119dzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono ugodzi ci\u0119 w g\u0142ow\u0119, a ty ugodzisz je w pi\u0119t\u0119\u00bb.\u00a0Do niewiasty powiedzia\u0142: \u00abObarcz\u0119 ci\u0119 niezmiernie wielkim trudem twej brzemienno\u015bci, w b\u00f3lu b\u0119dziesz rodzi\u0142a dzieci, ku twemu m\u0119\u017cowi b\u0119dziesz kierowa\u0142a swe pragnienia, on za\u015b b\u0119dzie panowa\u0142 nad tob\u0105\u00bb.\u00a0Do m\u0119\u017cczyzny za\u015b B\u00f3g rzek\u0142: \u00abPoniewa\u017c pos\u0142ucha\u0142e\u015b swej \u017cony i zjad\u0142e\u015b z drzewa, z kt\u00f3rego ci zakaza\u0142em, m\u00f3wi\u0105c: Nie b\u0119dziesz z niego je\u015b\u0107 \u2013 przekl\u0119ta niech b\u0119dzie ziemia z twego powodu: w trudzie b\u0119dziesz zdobywa\u0142 z niej po\u017cywienie dla siebie po wszystkie dni twego \u017cycia. Cier\u0144 i oset b\u0119dzie ci ona rodzi\u0142a, a przecie\u017c pokarmem twym s\u0105 p\u0142ody roli. W pocie wi\u0119c oblicza twego b\u0119dziesz musia\u0142 zdobywa\u0107 po\u017cywienie, p\u00f3ki nie wr\u00f3cisz do ziemi, z kt\u00f3rej zosta\u0142e\u015b wzi\u0119ty; bo prochem jeste\u015b i w proch si\u0119 obr\u00f3cisz!\u00bb\u00a0M\u0119\u017cczyzna da\u0142 swej \u017conie imi\u0119 Ewa, bo ona sta\u0142a si\u0119 matk\u0105 wszystkich \u017cyj\u0105cych.\u00a0Pan B\u00f3g sporz\u0105dzi\u0142 dla m\u0119\u017cczyzny i dla jego \u017cony odzienie ze sk\u00f3r i przyodzia\u0142 ich. Po czym Pan B\u00f3g rzek\u0142: \u00abOto cz\u0142owiek sta\u0142 si\u0119 jak jeden z Nas: zna dobro i z\u0142o; niechaj teraz nie wyci\u0105gnie przypadkiem r\u0119ki, aby zerwa\u0107 owoc tak\u017ce z drzewa \u017cycia, zje\u015b\u0107 go i \u017cy\u0107 na wieki\u00bb.\u00a0Dlatego Pan B\u00f3g wydali\u0142 go z ogrodu Eden, aby uprawia\u0142 t\u0119 ziemi\u0119, z kt\u00f3rej zosta\u0142 wzi\u0119ty. Wygnawszy za\u015b cz\u0142owieka, B\u00f3g postawi\u0142 na wsch\u00f3d od ogrodu Eden cherub\u00f3w i miecz z po\u0142yskuj\u0105cym ostrzem, aby strzec drogi do drzewa \u017cycia<\/em>\u201e. (Rdz 3, 9-24)<\/p>\n To, co mnie urzek\u0142o w tym fragmencie to czu\u0142o\u015b\u0107 Boga. Tak wielu z nas ma skrzywiony obraz Boga. Wielu do\u015bwiadczy\u0142o r\u00f3\u017cnych zranie\u0144 od rodzic\u00f3w, a mo\u017ce i mia\u0142o dysfunkcyjnego czy patologicznego ojca lub matk\u0119. Przenosimy, niekiedy nie\u015bwiadomie, nasze do\u015bwiadczenie rodzic\u00f3w, na to, jak my\u015blimy o Bogu. \u201ePopatrzcie, jak\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 obdarzy\u0142 nas Ojciec<\/em>\u201d (1 J 3, 1) \u2013 On przeklina w\u0119\u017ca, ale nie ludzi. Przeklina ziemi\u0119 z powodu Adama, ale nie samego Adama. Pozwala, jak ka\u017cdy naprawd\u0119 m\u0105dry i dobry ojciec, ponie\u015b\u0107 Adamowi i Ewie konsekwencje swoich wybor\u00f3w. Bez tego, nie da si\u0119 m\u0105drze wychowa\u0107 dziecka. Wolno\u015b\u0107 \u0142\u0105czy si\u0119 z odpowiedzialno\u015bci\u0105. Rodzic, kt\u00f3ry nie pozwala dziecku do\u015bwiadczy\u0107 rzeczywistych skutk\u00f3w jego dzia\u0142ania, czyni je \u017cyciowym kalek\u0105, kt\u00f3ry wcze\u015bniej, czy p\u00f3\u017aniej z\u0142amie sobie \u017cycie w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce skacz\u0105c po wszystkich drzewach w okolicy, nigdy nie mog\u0142o z\u0142ama\u0107 sobie r\u0119ki (parafrazuj\u0105c s\u0142owa ks. Pawlukiewicza). Bo ci\u0105gle tatu\u015b je \u0142apa\u0142, pozwalaj\u0105c na wszystko bez konsekwencji. Konsekwencja, skutek \u2013 takie jest znaczenie pracy w pocie czo\u0142a, czy trudu brzemienno\u015bci i napi\u0119\u0107 w relacji m\u0119\u017cczyzny i kobiety po grzechu pierworodnym.\u00a0 Ale jednocze\u015bnie ten sam B\u00f3g, jest czu\u0142y. Kiedy pierwsi ludzie spletli sobie przepaski, B\u00f3g wiedz\u0105c, \u017ce to nie wystarczy, \u017ce b\u0119dzie im zimno, sporz\u0105dza im odzienie ze sk\u00f3r\u2026 Przypomina Wam to co\u015b? Gdy ojciec przynosi najlepsz\u0105 szat\u0119 dla marnotrawnego syna\u2026 (por. \u0141k 15, 22) Tym si\u0119 r\u00f3\u017cni dobry Ojciec od jego karykatury. Pozwala dziecku z\u0142ama\u0107 r\u0119k\u0119, ale j\u0105 opatrzy i zawiezie do lekarza\u2026 taki jest nasz B\u00f3g. Chroni te\u017c nas od jeszcze wi\u0119kszej g\u0142upoty \u2013 wyp\u0119dza z Edenu nie po to, aby nas ukara\u0107, ale aby nam nie przysz\u0142o do g\u0142owy na zawsze pozosta\u0107 w grzechu, bez ratunku, bez nadziei na zbawienie, spo\u017cywaj\u0105c owoc z drzewa \u017cycia. \u015amier\u0107 jest konsekwencj\u0105, ale i ratunkiem, bo daje nadziej\u0119 (o ile nie wybierzemy pot\u0119pienia) na to, \u017ce stan cierpienia i trudu, do\u015bwiadczania konsekwencji grzechu, sko\u0144czy si\u0119 wraz z ni\u0105. On wyp\u0119dza cz\u0142owieka z raju, bo ju\u017c my\u015bli o Golgocie i odkupieniu nas. Taki jest nasz B\u00f3g. Nasz B\u00f3g jest czu\u0142ym Ojcem.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tekst z poprzedniej domeny bloga, opublikowany tam 25.02.2019. Dzi\u015b go przypominam, bo niedawno mieli\u015bmy niedziel\u0119 Gaudete a temat bliski. \ud83d\ude42 Rozgwie\u017cd\u017cone niebo przywo\u0142uje wspomnienia z…<\/p>\n
\nPlejady i Strefy Po\u0142udnia<\/em>\u201d (Hi 9, 8-9). Do uwielbienia sk\u0142ania nas tak\u017ce dzisiejsze S\u0142owo Bo\u017ce. Pozw\u00f3lcie, \u017ce zacytuj\u0119 je w t\u0142umaczeniu z Biblii w przek\u0142adzie paulist\u00f3w:<\/p>\n