G\u0142\u00f3wna my\u015bl dzisiejszych czyta\u0144? Jest ich na pewno kilka, ale moj\u0105 uwag\u0119 zwraca imi\u0119 Boga – Odkupiciel.<\/p>\n
„Jeste\u015b naszym ojcem, naszym odkupicielem, to jest Twoje imi\u0119 od wiek\u00f3w”!, wo\u0142a do Boga Izajasz. W\u0142a\u015bnie tak – Odkupiciel. Jeste\u015bmy s\u0142abi i grzeszni. S\u0142abi tak bardzo, \u017ce odk\u0105d pami\u0119tamy, uwik\u0142ani nasz\u0105 s\u0142abo\u015bci\u0105. Jest w nas p\u0119kni\u0119cie naszej natury, od samego pocz\u0105tku. Psalmista wyra\u017ca to takimi s\u0142owami: „Oto zrodzony jestem w przewinieniu i w grzechu pocz\u0119\u0142a mnie matka” (Ps 51, 7). Nie zna on jeszcze pe\u0142ni Objawienia, nie wie wi\u0119c, \u017ce grzech pierworodny nie jest nasz\u0105 osobist\u0105 win\u0105. Przeczuwa jednak, s\u0142usznie, \u017ce ludzka natura od samego pocz\u0105tku, niesie w sobie p\u0119kni\u0119cie, kt\u00f3re \u015bw. Pawe\u0142 opisze s\u0142owami: „Nie czyni\u0119 bowiem dobra, kt\u00f3rego chc\u0119, ale czyni\u0119 to z\u0142o, kt\u00f3rego nie chc\u0119” (Rz 7, 19).<\/p>\n
Wo\u0142anie Izajasza, to krzyk o Odkupiciela, krzyk o \u0142ask\u0119. Nie damy rady, je\u015bli nie przyjdziesz, Bo\u017ce i nam nie pomo\u017cesz! Nie damy rady zachowa\u0107 Twojego prawa, je\u015bli Ty sam nam w tym nie pomo\u017cesz! Wsp\u00f3\u0142gra mi to ze s\u0142owami o. Szustaka na temat 10 przykaza\u0144. B\u00f3g daj\u0105c je swojemu ludowi, zawiera z Nim przymierze. A przymierze jest obustronne. Nie tylko lud zobowi\u0105zuje si\u0119 do zachowywania Dekalogu, ale tak\u017ce B\u00f3g zobowi\u0105zuje si\u0119 do wspierania swojego ludu i opieki nad nim. Tak\u017ce wspierania w zachowywaniu i wype\u0142nianiu Jego prawa. Teologowie m\u00f3wi\u0105, \u017ce B\u00f3g nie mo\u017ce wymaga\u0107 od nas czego\u015b, czego nie byliby\u015bmy w stanie zachowa\u0107. By\u0142oby to nielogiczne, okrutne, wbrew naturze Boga. A jednak czasami mo\u017cemy powiedzie\u0107, \u017ce Jego prawo, jest wezwaniem do zachowa\u0144, kt\u00f3re nie s\u0105 czym\u015b w mocy naszej natury. Szczeg\u00f3lnie, gdy patrzymy na s\u0142owa Kazania na G\u00f3rze.<\/p>\n
Prawo Nowego Przymierza idzie dalej ni\u017c starotestamentalne „nie zabijaj, nie cudzo\u0142\u00f3\u017c…”. Mi\u0142o\u015b\u0107 nieprzyjaci\u00f3\u0142, powstrzymywanie si\u0119 od z\u0142ych s\u0142\u00f3w wobec bli\u017aniego, zachowywanie czysto\u015bci spojrzenia i pragnie\u0144, \u017cycie ca\u0142ym objawionym przez Jezusa duchem, a nie tylko liter\u0105 Dekalogu. Po ludzku to przekracza nasze zdolno\u015bci. Nie zabi\u0107, nie zdradzi\u0107 \u017cony, mie\u0107 elementarny szacunek do rodzica, to jeszcze jeste\u015bmy w stanie w wielu przypadkach zachowa\u0107. Ale to co m\u00f3wi Jezus? Trudna jest ta mowa… Je\u015bli wi\u0119c B\u00f3g nam daje jakie\u015b przykazanie, jednocze\u015bnie daje \u0142ask\u0119 i si\u0142\u0119, do Jego zachowania. My cz\u0119sto tej \u0142aski nie wykorzystujemy, odrzucamy j\u0105, nie rozpoznajemy, nie umiemy z niej skorzysta\u0107. I tu jest nasz grzech. Gdyby\u015bmy chcieli powiedzie\u0107, \u017ce sami, o w\u0142asnych si\u0142ach, zdo\u0142amy si\u0119 zbawi\u0107 albo zachowa\u0107 wszystkie przykazania, sk\u0142amaliby\u015bmy. On musi nam pom\u00f3c. Wo\u0142amy wi\u0119c z Izajaszem, przyjd\u017a!<\/p>\n
On musi nam pom\u00f3c, On musi przyj\u015b\u0107, On musi da\u0107 nam swoj\u0105 \u0142ask\u0119 i si\u0142\u0119! Je\u015bliby kto\u015b twierdzi\u0142, \u017ce \u0142aska Bo\u017ca przez Jezusa Chrystusa na to jest tylko dana, aby cz\u0142owiek \u0142atwiej<\/strong> m\u00f3g\u0142 sprawiedliwie \u017cy\u0107 i m\u00f3g\u0142 na \u017cycie wieczne zas\u0142u\u017cy\u0107, jak gdyby woln\u0105 wol\u0105 bez \u0142aski jedno i drugie, cho\u0107by nawet z wielkim trudem m\u00f3g\u0142 wys\u0142u\u017cy\u0107<\/strong>, niech b\u0119dzie wy\u0142\u0105czony ze spo\u0142eczno\u015bci wiernych(kan. 2 Sob\u00f3r Trydencki, dekret o usprawiedliwieniu). <\/em>Ot\u00f3\u017c to w\u0142a\u015bnie! Nie, cz\u0142owiek nie tylko \u0142atwiej osi\u0105gnie zbawienie dzi\u0119ki \u0142asce. Cz\u0142owiek nie jest w stanie osi\u0105gn\u0105\u0107 go W OG\u00d3LE bez Bo\u017cej \u0142aski. Ot\u00f3\u017c nawet z wielkim trudem cz\u0142owiek nie jest w stanie bez \u0142aski Bo\u017cej \u017cy\u0107 sprawiedliwie i otrzyma\u0107 \u017cycia wiecznego. A mo\u017ce B\u00f3g czasami nam tej \u0142aski nie daje? \u015aw. Pawe\u0142 m\u00f3wi nam dzi\u015b w drugim czytaniu: „dzi\u0119kuj\u0119 (…) za \u0142ask\u0119 Bo\u017c\u0105, kt\u00f3r\u0105 otrzymali\u015bcie dzi\u0119ki Chrystusowi Jezusowi (…) zostali\u015bcie wzbogaceni we wszystko, w ka\u017cde s\u0142owo i wszelk\u0105 wiedz\u0119 (…) nie brakuje wam \u017cadnego daru”, „On b\u0119dzie was umacnia\u0142 a\u017c do ko\u0144ca”. Odkupiciel. Daje \u0142ask\u0119. Daje si\u0142\u0119 zachowywa\u0107 swoje Prawo w spos\u00f3b \u015bwiadomy i dobrowolny. A kiedy my go nadal nie zachowujemy, mamy prawo, ba, mamy obowi\u0105zek wo\u0142a\u0107: Daj mi jeszcze wi\u0119cej swojej \u0142aski! Pom\u00f3\u017c mi! Przyjd\u017a, przyjd\u017a, Odkupicielu! Nie dam rady, nie dam rady bez Ciebie! Jego \u0142aska mo\u017ce te\u017c stopniowo uzdrawia\u0107 w nas takie zranienia, kt\u00f3re sprawiaj\u0105, \u017ce przekraczamy Jego prawo, ale nie dysponuj\u0105c pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105 lub pe\u0142n\u0105 dobrowolno\u015bci\u0105, z racji r\u00f3\u017cnych uwarunkowa\u0144 naszej natury, czasami bardzo indywidualnych.<\/p>\n I On przyjdzie. Przychodzi Jezus. Narodzi si\u0119 w Betlejem. I obficie rozleje swoj\u0105 \u0142ask\u0119. Otworzy jej \u017ar\u00f3d\u0142a. Rzeka wyp\u0142ynie ze \u015bwi\u0105tyni Pana (por. Ez 47). Da nam Sakramenty. Da nam chrzest, Eucharysti\u0119 (swoj\u0105 rzeczywist\u0105 Obecno\u015b\u0107), sakrament pokuty, kt\u00f3ry tak wiele razy przywr\u00f3ci nam Bo\u017ce \u017cycie, da \u0142ask\u0119 i umocni, gdy nie wykorzystamy Jego dar\u00f3w, grzesz\u0105c… Szcz\u0119\u015bliwe oczy, kt\u00f3re widz\u0105 to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu prorok\u00f3w i kr\u00f3l\u00f3w pragn\u0119\u0142o ujrze\u0107 to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i us\u0142ysze\u0107, co s\u0142yszycie, a nie us\u0142yszeli<\/em> (\u0141k 10, 23-24). Czy o tym my\u015blimy? \u017be \u017cyjemy w czasach, w kt\u00f3rych \u0142aska Bo\u017ca jest dost\u0119pna o wiele bardziej ni\u017c dla Izajasza? Mamy \u015bmia\u0142y przyst\u0119p do Ojca, dzi\u0119ki Jezusowi… (por. Ef 3, 12) Pragniemy wi\u0119cej Ciebie, wi\u0119cej \u0142aski Twej! To piosenka w sam raz na dzi\u015b: https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=CConFbe7eSM<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" G\u0142\u00f3wna my\u015bl dzisiejszych czyta\u0144? Jest ich na pewno kilka, ale moj\u0105 uwag\u0119 zwraca imi\u0119 Boga – Odkupiciel. „Jeste\u015b naszym ojcem, naszym odkupicielem, to jest Twoje…<\/p>\n